” โจรบนหิ้ง “
ประพันธ์โดย จักรภพ เพ็ญแข นักต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยฝีปากกล้าที่กล้าพูดเพื่อประชาธิปไตย และประชาชน กล้าพูดในสิ่งที่ประชาชนอยากได้ยินเมื่อ “สิ่งนั้น” คือ “อุปสรรค”อย่างใหญ่หลวงต่อการสร้างประชาธิปไตยในประเทศไทย

ยุบแล้ว ยุบอีก จึงฉีกขาด … เพราะยุบซ้ำ ธงชาติ จึงขาดวิ่น
นอนซม ล้มป่วย ระรวยริน … จะถึงสิ้น กรรมหรือไม่ ได้รู้กัน

มิได้เอา ประเทศชาติ เป็นราชพลี … แต่กลับเอา ศักดิ์ศรี มาหํ้าหั่น
หลักกฎหมาย พังวินาศ เพราะฟาดฟัน … เพราะอัตตา สุดขั้น สุดบรรยาย

ประชาชน อยู่ตรงไหน ในบ้านนี้ … ถ้าศักดิ์ศรี หาไม่ ก็ใจสลาย
ถ้าขอร้อง แล้วไม่รู้ ก็สู้ตาย … จะไม่ขาย วิญญาณ ขอทานกิน

คือระบบ อุปถัมภ์ อันซ้ำซาก … แล้วโยนกาก ให้มวลชน คนท้องถิ่น
ชนชั้นกลาง แบ่งสมบัติ … ปล้นรัฐกิน คนที่อยู่ ติดดิน ต้องกินเกลือ

โจรพันธมิตร เหตุที่ไม่ มีใครจับ … เพราะเขารับ จ้างคน ที่อยู่เหนือ
กระชากชาติ มาขยุ้ม ไม่คลุมเครือ … ยังรอดตัว เหลือเชื่อ เพราะเอื้อกัน

ประชาชน ก้าวหน้า เวลาย่อม … รู้ดีทุก ทุกเรื่อง เบื้องหลังนั่น
รู้ทั้งตัว หัวหน้าโจร คนสำคัญ … รู้ทั้งสาย สัมพันธ์ เกินบรรยาย

เพราะทักษิณ กล้าเปลี่ยน ประเทศชาติ … ด้วยอำนาจ มวลชน คนทั้งหลาย
เพราะตั้งใจ เกินขั้น จึงอันตราย … ถูกทำลาย ทุกๆ จุด ไม่หยุดยิง

ขอขอบคุณ ที่สามานย์ กันแสบไส้ … ยึดสนาม บินไว้ ก็ดียิ่ง
ยึดทำเนียบ รัฐบาล มันส์จริงๆ … เพราะทุกสิ่ง ช่วยยืนยัน ใครบัญชา

จากนี้ไป แบ่งออก ไม่หลอกเล่น … ใครอยากเป็น ทาสตลอด ไปกอดขา
ใครอยากมี ศักดิ์ศรี อย่าลีลา … ร่วมประชา ธิปไตย ไม่ต่อรอง

พี่น้องครับ ใกล้วัน สำคัญแล้ว … มาวางแนว ปวงชน คนทั้งผอง
ประเทศนี้ คือของเรา เราครอบครอง … ด้วยครรลอง เสรี มีศีลธรรม

อย่าไปด่า หมาใคร เขาใช้เห่า … มันก็เฝ้า เห่าทั้งวัน ลั่นวันยันค่ำ
รำคาญหมา ตีเจ้าของ ต้องช่วยจำ … เจ้าของกรรม ชั่วที่ก่อ ไม่ต่อรอง

ต้องช่วยกัน อธิบาย ให้ความรู้ … เอาความจริง ขึ้นสู้ ไม่มีสอง
กระเทาะแผ่น ผิวฉาบ ที่ทาบทอง … ให้เห็นของ แท้ทั้งนั้น สันดานจริง

ยุคนี้กรรม แม้นิด ยังติดจรวด … ตามไล่กวด ได้ทุกคน ถึงบนหิ้ง
คนที่ทำ กรรมดี จะดีจริง … ขอให้หยิ่ง ในวิญญา ประชาธิปไตย