ร่องรอยริ้วเหี่ยวย่นบนใบหน้า
ไม่เบียดบังสายตาอันอบอุ่น
รอยยิ้มเอื้ออาทรอ่อนละมุน
เป็นแรงหนุนโอบอุ้มหุ้มห่อใจ
วันที่ลูกคว่ำคะมำถลำล้ม
แม่ตามก้มประคองขวัญปลอบชิดใกล้
วันที่ลูกเหว่ว้าไม่มีใคร
แม่คอยเตือนสติให้ลูกลุกยืน
วันนี้แม่แก่เฒ่าชราวัย
ยังเปี่ยมล้นหัวใจรักหยิบยื่น
ลูกเป็นหนี่งในใจทุกวันคืน
จะหลับตื่นห่วงหาเอื้ออาทร
ริ้วร่องรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้า
ในแววตาปรานีไม่มีกร่อน
รักของแม่ตราบสิ้นฟ้าไม่สั่นคลอน
นิรันดรกว่ารักใดในแผ่นดิน
ผู้ประพันธ์: ลำน้ำ C จากห้องบทกวี
วันแม่ทางสังคมอาจมีวันเดียวในหนึ่งปี แต่วันแม่ในหัวใจของลูกนี้มีได้ทั้ง 365 วันและชั่วอายุไขของลูกเพราะทุกๆวันคือวันแม่ของเรา…เพราะพระคุณแม่แผ่บุญหนุนนำปลูก ความพันธ์ผูกให้ลูกได้ไม่จางหาย ตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่ไม่เสื่อมคลาย ลูกสบายเมื่อเห็นแม่มีความเพียร เมื่อยังเล็กแม่พร่ำสอนภาษา เผื่อลูกยาเติบใหญ่ได้อ่านเขียน ได้ขยันและหมั่นในการเรียน
รักแม่คนดีที่หนึ่งเลย…จุ๊บๆ
ครอบครัวเป็นหน่วยที่เล็กที่สุดในสังคม ความรักความอบอุ่นที่เต็มเปี่ยมในครอบครัวนำไปสร้างสังคมที่เข้มแข็งได้ เพราะสถาบันครอบครัวเป็นพื้นฐานของสังคมที่มีบทบาทสำคัญต่อกระบวนการหล่อหลอมกล่อมเกลาทางสังคม (Socialization) ดังนั้นการสร้างครอบครัวด้วยสายใยแห่งความรักและความเข้าใจในบทบาทแห่ง “หน้าที่และความรับผิดชอบ” จึงเป็นจุดเริ่มต้นในการหล่อหลอมและสร้างสรรค์ทรัพยากรมนุษย์ที่มีศักยภาพให้กับประเทศชาติอย่างได้ผลที่สุด
