ระบอบกษัตริย์ในกรณีรัฐสารขันฑ์
เรื่องเล่าว่า ราชอาณา สาระขันฑ์
มีราชัน สืบสัน ติวงศา
เปี่ยมบารมี ศรีสุข ทุกยุคมา
ปกประชา ปราบอริ มิมีภัย
เมื่อการศึก เปลี่ยนไป ภัยเปลี่ยนร่าง
สงครามว่าง ร้างศึก นึกสาไถย
ปล่อยอำมาตย์ ดาษพิษ คิดการไกล
สร้างภาพไท้ เทียมเทพ เพื่อเสพย์มูล
ใช้กลยุทธ อุตริ ปาฏิหาริย์
นิรมิต พิศดาร หว่านไอศูรย์
ธ. คือเทพ จุติ อัจฉริย์พูน
ฤทธิ์สมบูรณ์ ทูลเทิด เลิศเกินคน
เหล่าอำมาตย์ บาตรโต ยะโสมาก
คอยจ้ดฉาก จัดโชว์ โกลาหล
ความงมงาย ขยายกรอบ ครอบปวงชน
ชาวบ้าน “จน เครียดเหล้า” เมาตะแคง
มาวันหนึ่ง พระราชา มาตระหนัก
เราถูกชัก ใยอยู่ ดูแผลงแผลง
บรรพราช ชาตินักรบ ไม่ตลบแตลง
เราสิเหมือน หุ่นแสดง แล้งความจริง
ยุคสมัย ไฮเท็ค แคว้นเล็กใหญ่
ต่างเร่งปรับ กลไก ในทุกสิ่ง
สื่อขยาย หลายหลาก ยากประวิง
หากอยู่นิ่ง สาระขันฑ์ รอวันตาย
ณ จุดนี้ มีทาง เลือกบ้างไหม
หรือยังจะ จำใจ ให้เขาขาย
หรือประกาศ อิสรภาพ ยอมอับอาย
ยอมสลาย เหล่าอำมาตย์ ญาติกา
ย้ำราชา หาใช่ ผู้วิเศษ
ยึดถือเหตุ ถือผล คนนับหน้า
เป็นผู้ใหญ่ ภายใต้ กติกา
ประกาศว่า สาระขันฑ์ ยุคใหม่เอย
บัณฑิตจุฬา
๑๒ พฤษภาคม ๒๕๕๑
ที่มา: เว็บบอร์ดประชาไท
บันทึกโพสใน Poetry Prose and Short stories of inspiration
