ท่านนายกทักษิณ เรายังยกให้ท่านเป้นนายกของเราเหมือนเดิม พวก ทำลายประชาธิปไตยทั้งหลาย คมช . ประชธิปัด ความรับผิดชอบในอดีต มันรวมหัวกัน ทำให้เศรษฐกิจยำแย่ ให้ท่านกับมาสารต่อนโยบายการศึกษาให้ ลูกหลานบ้านนอก ได้เรียนอย่างดี
ด้วย
Thaksin Address
Democracy at a Crossroads
March 2, 2007
Dr. Thaksin Shinawatra Delivered at the International Institute for Strategic Studies
Thank you for your kind introduction. I truly treasure this occasion to speak before this august institution and the opportunity to contribute in my very small way to the tasks and mission of the International Institute of Strategic Studies.
Thank you very much for inviting me this afternoon to talk about democracy in the land where the world-renowned Westminster model of parliamentary democracy has become a blue-print for many new democracies over the world; where democratic values have, for centuries, formed the natural parts of the people’s everyday life and seem to be running in their blood; where people seem to breathe, eat and sleep in democracy; where the political culture is synonymous to democratic culture; and where it would be impossible to imagine a way of life in the absence of democracy.
I am no longer a politician. Nor do I have any intention to return to politics ever again. But with years of observations and my own personal experiences in various positions in government, I became convinced that history has proved that, of all the systems of government, democracy has been more successful in bringing genuine economic and social development and better living standard to all people.
I believe in democracy because it can offer the dignity, the freedoms and the rights befitting the human race.
I believe in democracy because it is a system of government that can deliver peace and prosperity with the people and the electorate at its centre. And
I believe in democracy because it can provide us with the most effective means to bring about social justice.
A democratically elected government can remain a government only if it serves the interests of its electorate. Therefore, a democratic government must be committed to and capable of delivering happiness, prosperity, and well-being to their respective citizens. How successfully, however, varies with and depends on a number of conditions. Only when a government derives its authority through a democratically elected process and is subject to re-seeking the electorate’s mandate, does it earn legitimacy and benefit from the perspective that comes from that humility. But when a government, on the other hand, derives its authority from other means, it may be tempted to apply all means to sustain its power and can often be under the delusion that only
what is best for itself is best for the country. Indeed, power can easily be found too attractive to let go.
The last two centuries, and more particular the last century saw democracy flourish in number. But we saw no single pattern of democratic government to offer as “the” democratic form of government. Instead, democracy has been developed in each political environment in accordance with its respective historical and cultural context. However, there must seem to exist certain criteria and requirements that must be inherent in a democratic process. These are, for instance, effective participation; voting equality; free, fair and frequent elections; freedom of expression, access to different and alternative sources of information,
freedom of association, etc.
The post war years since 1945 saw the biggest surge in the number of new democracies, many of which were the legacy of decolonization and the influence of western democracies that the colonial powers left behind. Throughout those 60 years after the war, the world witnessed a great number of successes in the adoption of democracy and, equally, a great number of failures and collapses of democracy in various parts of the world. While the century became the most flourishing period for democracy in human history, as Professor Robert Dahl suggested in his book “On Democracy”, there were more than seventy instances of democratic breakdown that gave way to an authoritarian regime.
Democracy, whatever advantages one can argue in its favour, has experienced its ups and downs in countries in all corners of the world. So democracy may be said to be constantly at a crossroads. In non-democratic countries, the advantages and disadvantages of democracy never find conclusion.
In newly democratized countries, democratic institutions may be strengthened or undermined as the case may be so that democracy is firmly established in one and thrown out in the other. In old democracies, questions are often asked if there is the need to deepen democracy and if democracy begins to be too much taken for granted. There always a question of where do we go further in our steps of democratic development; which route to take at a crossroads. As the newly democratized countries are greater in number, especially since the collapse of former Eastern European bloc in the late 80’s and early 90’s, we can learn to improve the prospect of stable democracy by encouraging a democratic political culture in such countries.
We can help promote democracy in newly democratized countries by pointing out the relation between prosperity and democracy and how a representative democracy can bring a more hospitable environment to the countries’ market economies. In other words, we must help them take the proper turn if they are struck at the crossroads. On my part, I truly believe that real economic prosperity cannot be sustained over the longterm without democracy. In both a democracy and a market economy, in order to succeed, freedoms must be protected. Where freedoms are protected, there is transparency, accountability and predictability. These are all the elements for both economic and democratic stability.
I firmly believe that economic development is tied to a country’s sustained democratic governance. As democracy grooms economic conditions for market economy to prosper, in the long-run such an economic growth will also turn favorable to strengthen democracy. Growth will reduce poverty, improve living standards, and reduce social and political conflicts.
Growth will provide more resources to share and to utilize in education and welfare, which in turn will help strengthen democracy.
Across the globe, we see countries with vast natural resources and untapped intellectual opportunity, yet the populations live in poverty.
When leaders are not accountable to the people –when they are not reliant on the acceptance of their decisions by a majority of the population – those nations remain immobilized and stagnant. Democracy breeds creativity. The exchange of ideas that comes from free speech and free expression creates an economic engine from within the people. And this linkage between democracy and economic development impacts the very development of civilization. If we look back at centuries of old democracies which exist predominantly in Europe, we may find that in the eighteenth and nineteenth centuries, militarization preoccupied the system and mechanism of government. Prestige became the objective.
The nineteenth century saw the arrival of industrialization where wealth creation surpassed prestige. But today the western world is leading the new era of ‘informationization’ where the creation of knowledge has become the source of wealth and prestige. Countries in Asia, Africa and South America that have not attained their democratic development to benefit from the new era of “informationization” will find it hard to do well economically and risk jeopardizing their democratic stability. Western Democracies, on the other hand, are already engaged in setting up a strategy to optimize the era of informationization.
Such strategy will create a better chance for citizens of these countries with freedom of expression to accumulate information and build an information strategy for their economic benefits.
It is therefore important that the European Union which has championed successes in strengthening democracy in their member countries can offer help and assistance to many of these newly democratized countries from the vast pool of EU experiences.
The success of the European countries in building both democracy and prosperous economies on the ashes of the Second World War stands as one of the singular achievements of the last century.
And to have built on that by forging a political and economic union represents a victory of hope and dreams over history and tragedy. This is the example of how robust democracies can bring economic prosperity. There are many places around the world where Europe can offer the lessons it has learned, nowhere more so than for those countries that are at a crossroads in their democratic development. They need assistance to ensure that they do not set off in the wrong direction or are led astray.
For Asia, in my view, Europe should continue to engage Asian nations with sensitivity, respect and vision and to reinforce its support of democracy.
Your engagements will ensure that our shared visions and goals stand a greater chance of success. Asia and Europe can enhance and accelerate the synergy between economic development and democratic government in Asia. We can certainly do more to promote good governance for both economic and democratic advancement. In Southeast Asia in particular, the Association of Southeast Asian Nations or ASEAN is taking an important step to reaffirm our commitment to democracy and economic freedom. After 40 years since its inception, ASEAN is working on the drafting of the first ASEAN Charter. The Eminent Persons Group representing all the 10 member countries of ASEAN to draft the Charter has recommended a provision in the new Charter stipulating that peace and stability of Southeast Asia depends on, and I quote, “the active strengthening of democratic values, good governance, rejection of unconstitutional and undemocratic changes of government, the rule of law including international humanitarian law, and respect for human rights and fundamental freedoms”.
While some of us in Southeast Asia are not open democracies to date, they understand this is the way forward. More time may be needed for democratic values to be ingrained in our region as they are in Europe today, but the future direction for us is clear.
Just as further political and economic integration in our region is a certainty, so too is increased adherence to democratic values.
Democracy is no longer a luxury for our region, but a necessity. WE need democracy to give us confidence that when crises happen – as they always will - our individual economic and political institutions will be strong enough to be able to work together as a whole to find stable solutions. After all, it makes little sense to seek closer economic cooperation – whether through treaties or simply through individuals working together in the free market – if all that can be placed in jeopardy by even a single country that lags behind in fostering a democratic and stable government.
And now if I may, let me say a few words about Thailand. Above all, I want you to know that I remain strongly optimistic and hopeful about my country’s future. Let me tell you in brief why I feel this way.
Thailand first established our democratic institutions in 1932. Since then – through 17 constitutions and various political disturbances – the roots of democracy have held firm amongst the Thai people. Across the country, people still want to see the direct accountability that comes from elections. They began to understand the close linkage between economic development and democracy. When I took office as Prime Minister in 2001, 12.5 million people in Thailand were living below the poverty line.
By last September, that number had dropped to 7.5 million – still far too many – but we were heading in the right direction.
Despite one of the most devastating natural disasters in recent history – the 2004 tsunami – the GDP of Thailand has increased almost 50 percent in the last five years and we are now a creditor country.
After suffering the effects of the Asian financial collapse of 1997, we managed – against all odds – to repay our IMF debt two-years ahead of schedule. We took care to ensure that the rural poor had access to capital so that the funding of local projects – and the pride that comes with managing one’s own income within the local community – was within the reach of all Thais.
By strengthening the Thai economy from the bottom up, we strengthened our overall domestic economy – which in turn
increased foreign investment. So perhaps you can understand why I remain optimistic about my country’s future. I am certain that the resilience of the Thai people will serve to restore and continue economic prosperity once democracy is returned to Thailand. And I believe very strongly that the good heartedness that characterizes the Thai people will enable Thailand to undertake soon a period of national reconciliation under the benevolent leadership and wisdom of our most beloved King. I know all Thais are grateful for His Majesty’s 60 years of service toward the wellbeing of the country. Nothing can express that gratitude more deeply than making sure that our nation and its people are reconciled and are determined to work together for further collective well-being.
The restoration of democracy sooner rather than later will facilitate that progress. And to all of you, as our friends, I note that when we were struck by the 1997 crisis you stood with us and were patient with us on our road to recovery. You have seen our resilience and our determination to return to business as usual. And we did. We even have done it better than many had expected.
I am very certain that at this new crossroads we will again take the best turn for Thailand.
Thank you for your attention. I would be pleased to take any questions.
ปาฐกถาเรื่อง ประชาธิปไตยที่ทางแพร่ง
โดย ดร. ทักษิณ ชินวัตร ณ สถาบันการศึกษายุทธศาสตร์นานาชาติ กรุงลอนดอน
วันที่ 2 มีนาคม 2550
ผมขอขอบคุณกับคำกล่าวแนะนำของท่าน (ตัวแทนของสถาบัน) เป็นเกียรติแก่ผมอย่างยิ่งที่ได้มีโอกาสมาพูด ณ ที่นี้ และได้มีส่วนทำสิ่งเล็กน้อยๆ ให้กับงานและเป้าหมายทางสถาบัน
ผมขอบคุณมากกับการเชิญผมมาพูดในบ่ายวันนี้เกี่ยวกับประชาธิปไตย ณ ประเทศที่เป็นแม่แบบของ ประชาธิปไตยของโลก ดินแดนที่คุณค่าของประชาธิปไตยยังดำรงอยู่ หล่อหลอมเป็นส่วนหนึ่งของวิถี ชีวิตประจำวันและซึมซับในสายเลือดของผู้คน ที่ซึ่งประชาชนดูเหมือนจะหายใจเข้า-ออก กินอยู่ หลับ นอนเป็นประชาธิปไตย ดินแดนที่ซึ่งวัฒนธรรมทางการเมืองเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมประชาธิปไตย และเป็นดินแดนที่ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า วิถีชีวิตของผู้คนจะดำรงอยู่ได้อย่างไร หากไร้ซึ่งประชาธิปไตย
ผมไม่ได้เป็นนักการเมืองอีกแล้ว และผมก็มิได้มีเจตจำนงจะหวนกลับไปเล่นการเมืองอีก
หลายปีที่ผ่านมา จากการสังเกตการณ์และประสบการณ์ของผมในหลายตำแหน่งที่ผมเคยเป็นในรัฐบาล ทำให้ผมเชื่อว่า ประวัติศาสตร์ได้พิสูจน์แล้วว่า ประชาธิปไตยเป็นระบอบที่ประสบความสำเร็จที่สุดจากระบอบการปกครองทั้งหมด เป็นระบอบที่จะนำมาซึ่งการพัฒนาที่แท้จริงทางเศรษฐกิจและสังคมและความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นของประชาชนทุกคน
ผมเชื่อมั่นในประชาธิปไตย เพราะมันให้เกียรติ สิทธิ และเสรีภาพแก่มนุษยชาติ ผมเชื่อมั่นในประชาธิปไตยเพราะมันเป็นระบอบการปกครองที่นำมาซึ่งสันติสุขและความเจริญของประชาชน โดยมีประชาชนเป็นศูนย์กลางของระบอบ และผมเชื่อมั่นในประชาธิปไตย เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพที่สุดที่นำมาซึ่งความยุติธรรมในสังคม
ดังนั้น รัฐบาลที่เป็นประชาธิปไตยต้องทำตามพันธะสัญญาที่จะนำความสุข ความเจริญ และความอยู่ดี-กินดีมาสู่ประชาชน แต่จะประสบความสำเร็จมากน้อยเท่าไหร่นั้นขึ้นอยู่กับหลายเงื่อนไขปัจจัย
รัฐบาลที่ได้รับอำนาจผ่านกระบวนการเลือกตั้งที่เป็นประชาธิปไตยเท่านั้นที่จะมีอำนาจทางกฎหมาย
เพื่อใช้อำนาจนั้นอย่างนอบน้อม
ในทางตรงกันข้าม รัฐบาลที่ได้อำนาจมาด้วยวิธีการอื่น รัฐบาลนั้นๆ อาจจะต้องพยายามที่จะใช้ทุกวิถีทางเพื่อรักษาอำนาจนั้นไว้ และบ่อยครั้งที่ต้องอยู่ภายใต้ภาพลวงตาที่ว่า “สิ่งที่ดีที่สุดต่อรัฐบาล คือสิ่งที่ดีที่สุดต่อประเทศชาติ” ซึ่งที่จริงแล้วไม่ได้มีเหตุผลอะไรมากไปกว่า อำนาจที่ได้มานั้นมันหอมหวานกว่าจะปล่อยไป
ในสองศตวรรษที่ผ่านมา เป็นช่วงเบ่งบานของประชาธิปไตย โดยเฉพาะในช่วงศตวรรษสุดท้าย พร้อมกันนี้ หลากหลายรูปแบบของรัฐบาลประชาธิปไตยได้เกิดขึ้นและปรับตัวให้สอดคล้องกับบริบททางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
อย่างไรก็ดี กติกาและเงื่อนไขส่วนหนึ่งต้องคงอยู่ในกระบวนการประชาธิปไตย เช่น การมีส่วนร่วม, การออกเสียงเลือกตั้งอย่างมีคุณภาพ, อิสรภาพ, และยุติธรรม, เสรีภาพในการแสดงออกและการเข้าถึงแหล่งข้อมูล มีทางเลือกอันหลากหลาย หรืออิสรภาพของสมาคมองค์กรต่างๆ ฯลฯ
หลังสงครามโลก ตั้งแต่ปี ค.ศ.1945 เป็นต้นมา เราเห็นคลื่นที่ใหญ่ที่สุดของประชาธิปไตยสมัยใหม่ ซึ่งส่วนมากนั้นเป็นมรดกตกทอดมาจากการให้เอกราช หรือได้รับอิทธิพลจากประชาธิปไตยตะวันตกที่อำนาจของเจ้าอาณานิคมหลงเหลือไว้ให้
ตลอดช่วง 60 ปีหลังสงคราม โลกได้เป็นรับรู้ถึงความสำเร็จอย่างมากมายในการนำประชาธิปไตย พอๆ กับความล้มเหลวและพังทะลายของประชาธิปไตยในหลายส่วนของโลก
ขณะที่ศตวรรษล่าสุดเป็นช่วงเวลาที่เบ่งบานที่สุดของประชาธิปไตยในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ ดังที่ศาสตราจารย์ โรเบริ์ต ดาห์ล กล่าวในหนังสือ “On Democracy” ของเขาว่า “มีตัวอย่างมากกว่า 70 ตัวอย่างที่แสดงให้เห็นถึงความล่มสลายของประชาธิปไตย และตกอยู่ภายใต้ระบอบของผู้มีอำนาจ”
อะไรก็ตาม ยังมีข้อถกเถียงเกี่ยวกับประชาธิปไตยซึ่งมีขึ้นมีลงในหลายประเทศทั่วโลก ดังนั้น ประชาธิปไตยมักจะถูกพูดถึงเสมอเมื่อถึงคราวต้องเลือก และมักจะไม่มีบทสรุปเกี่ยวกับข้อดี-ข้อเสียของประชาธิปไตยในประเทศที่ไร้ประชาธิปไตย
ในประเทศที่เพิ่งมีประชาธิปไตย สถาบันเกี่ยวกับประชาธิปไตย อาจได้รับการส่งเสริมหรือละเลย ขึ้นอยู่กับว่า ประชาธิปไตยได้ลงรากฐานอย่างเข้มแข็งในประเทศนั้นๆ หรือไม่มากน้อยเพียงใด
ในประเทศที่ประชาธิปไตยเติบโตมาช้านาน สิ่งที่ถูกถามกันบ่อยครั้งก็คือ มีความจำเป็นหรือไม่ที่จะต้องปรับปรุงให้ประชาธิปไตยมีความลึกซึ้งมากขึ้น หรือจะทำอย่างไรถ้ามีประชาธิปไตยมากเกินไป
มักจะมีคำถามเสมอๆ ว่า เราจะก้าวต่อไปทางไหนบนวิถีแห่งการพัฒนาประชาธิปไตย และทางไหนที่เราควรจะเลือกก้าวเดินเมื่อถึงทางแยก
ขณะที่ประเทศที่เพิ่งเป็นประชาธิปไตยมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะตั้งแต่การพังทลายของกลุ่ม
ยุโรปตะวันออก ในปลายศตวรรษ 1980 และต้นศตวรรษ 1990 เราสามารถเรียนรู้ที่จะปรับปรุงรูปแบบของประชาธิปไตยให้มีเสถียรภาพ ผ่านต้นทุนของวัฒนธรรมทางการเมืองที่เป็นประชาธิปไตยของประเทศเหล่านั้น
ในส่วนตัวของผม ผมเชื่อว่าความรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจที่แท้จริงไม่สามารถดำรงอยู่ได้ในระยะยาวโดย ปราศจากประชาธิปไตย
ทั้งประชาธิปไตยและเศรษฐศาสตร์แบบกลไกตลาด การที่ความสำเร็จในเรื่องต่างๆ จะเกิดขึ้นได้นั้น เสรีภาพต้องได้รับการคุ้มครอง ที่ซึ่งเสรีภาพได้รับการคุ้มครอง ที่นั้นจะมีความโปร่งใส, ความเชื่อมั่น, และความคาดการณ์ได้ สิ่งเหล่านี้คือองค์ประกอบของเสถียรภาพทางประชาธิปไตยและเศรษฐกิจ
ผมมีความเชื่ออย่างแรงกล้าว่า การพัฒนาเศรษฐกิจนั้นผูกติดกับการปกครองระบอบประชาธิปไตยที่ยั่งยืน
ประชาธิปไตยเป็นเครื่องปกป้องดูแลสภาพทางเศรษฐกิจเพื่อให้มีการเติบโตในระยะยาว และการเติบโตทางเศรษฐกิจก็จะส่งเสริมความแข็งแกร่งให้กับประชาธิปไตยเช่นเดียวกัน
ความเติบโต (ทางเศรษฐกิจและประชาธิปไตย) จะลดความยากจน, ยกระดับมาตรฐานการดำรงชีวิต, และลดความขัดแย้งทางการเมืองและทางสังคม
ความเติบโต (ทางเศรษฐกิจและประชาธิปไตย) จะนำมาซึ่งการแบ่งปันทรัพยากร เพื่อใช้ในการศึกษาและสวัสดิการสังคม ซึ่งสิ่งเหล่านั้นจะเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับประชาธิปไตย
มองไปทั่วโลก เราเห็นบางประเทศที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ และมีโอกาสทางปัญญา กระนั้น ประชากรส่วนใหญ่ก็ยังยากจน
เมื่อใดก็ตามที่ผู้นำไม่สามารถรับผิดชอบต่อประชาชนของเขา เมื่อใดก็ตามที่การตัดสินใจของเขาไม่ได้รับการยอมรับจากเสียงส่วนใหญ่ ประเทศชาติของพวกเขาหยุดนิ่ง ไม่สามารถเคลื่อนไปข้างหน้า
ประชาธิปไตยกำเนิดความคิดสร้างสรรค์ การแลกเปลี่ยนความคิดบนพื้นฐานของการแสดงออกอย่างอิสระสร้างกลไกและความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจระหว่างประชาชน และตัวเชื่อมระหว่างการพัฒนาเศรษฐกิจและประชาธิปไตยนี้มีผลอย่างมากต่อการพัฒนาของอารยธรรม
ถ้าเรามองย้อนหลังไปในศตวรรษของประชาธิปไตยแบบเก่าที่ยังคงอยู่ในยุโรป เราอาจจะพบว่า วัฒนธรรมทางการทหารได้ครอบครอบระบบและกลไกของรัฐในระหว่างศตวรรษที่ 18 และ 19 อันเป็นยุคแห่งเกียรติยศเป็นใหญ่
ในศตวรรษที่ 19 (เรา) เห็นว่า เป็นยุคของการปฎิวัติอุตสาหกรรมที่ความมั่งคั่งอยู่เหนือเกียรติยศ
ในปัจจุบัน โลกตะวันตกเป็นผู้นำแห่งยุคข่าวสารข้อมูล เป็นยุคที่การสร้างองค์ความรู้เป็นต้นทุนของความมั่งคั่งและเกียรติยศ
กลุ่มประเทศในเอเชีย, แอฟริกา และแอฟริกาใต้ ที่การพัฒนาประชาธิปไตยยังไปไม่ถึงจุดที่จะได้รับ ประโยชน์จากยุคของข้อมูลข่าวสาร จะพบกับความยากลำบากในเรื่องเศษฐกิจและความเสี่ยงต่อความไร้เสถียรภาพของประชาธิปไตย
ในทางตรงกันข้าม กลุ่มประเทศประชาธิปไตยฝั่งตะวันตกได้วางยุทธศาสตร์เพื่อหาประโยชน์สูงสุดจากยุคข้อมูลข่าวสารไปเรียบร้อยแล้ว ยุทธศาสตร์ดังกล่าวนี้จะสร้างโอกาสที่ดีกว่าต่อประชากรในประเทศของเขา ด้วยเสรีภาพของการแสดงออกเพื่อการสะสมข้อมูลและสร้างยุทธศาสตร์ข้อมูลเพื่อผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของเขา
ดังนั้น ความสำคัญจึงอยู่ที่ว่า กลุ่มสหภาพยุโรปซึ่งเป็นแชมป์ของความสำเร็จในการสร้างประชาธิปไตยที่แข็งแกร่งในกลุ่มประเทศสมาชิก สามารถให้ความความช่วยเหลือกลุ่มประเทศประชาธิปไตยใหม่โดยอาศัยประสบการณ์อันหลากหลายของกลุ่มอียู
ความสำเร็จของกลุ่มประเทศยุโรปในการสร้างประชาธิปไตยและความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจจากเถ้าถ่านของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนึ่งในหลายความสำเร็จในศตวรรษสุดท้าย และสิ่งที่ต่อยอดต่อมาก็คือความสำเร็จในการรวมกลุ่มทางการเมืองและเศรษฐกิจ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงชัยชนะแห่งความหวังและความฝันผ่านประวัติศาสตร์และโศกนาฎกรรม นี่คือตัวอย่างว่า ประชาธิปไตยที่เข้มแข็งสามารถนำมาซึ่งความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจอย่างไร
มีหลายแห่งทั่วโลกที่ยุโรปสามารถให้บทเรียนเพื่อการเรียนรู้ของประเทศเหล่านั้น และไม่มีที่ไหนจะเหมาะเท่ากับประเทศที่อยู่ระหว่างทางแยกของการพัฒนาประชาธิปไตย ประเทศเหล่านี้ต้องการความช่วยเหลือ เพื่อให้มั่นใจว่า ประเทศของเขาไม่ได้ก้าวเดินผิดทิศทางหรือก้าวพลาด
สำหรับเอเชีย, ในมุมมองของผม ผมคิดว่ายุโรปน่าจะดำเนินการกับประเทศเอเชียด้วยความละเอียดอ่อน เคารพ และอย่างมีวิสัยทัศน์ ตลอดจนส่งเสริมการสนับสนุนประชาธิปไตย การติดตามของท่านจะทำให้แน่ใจว่า วิสัยทัศน์และเป้าหมายที่เราแลกเปลี่ยนกัน ยืนอยู่บนโอกาสที่มากขึ้นที่จะนำไปสู่ความสำเร็จ ยุโรปและเอเชียสามารถเพิ่มและเร่งความร่วมมืออย่างเป็นรูปธรรมในเรื่องการพัฒนาเศรษฐกิจและประชาธิปไตยในเอเชีย เราสามารถรณรงค์สนับสนุนการปกครองที่ดี เพื่อยกระดับประชาธิปไตยและเศรษฐกิจ
ในกลุ่มประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังจาก 40 ปีที่ก่อตั้ง กลุ่มประเทศอาเซียนกำลังอยู่ในจังหวะก้าวที่สำคัญเพื่อก้าวไปสู่การปฎิบัติตามพันธะสัญญาต่อการสร้างเสรีทางเศรษฐกิจและประชาธิปไตย กลุ่มประเทศอาเซียนกำลังร่างกฎบัตรที่ 1 โดยตัวแทนจาก 10 ประเทศสมาชิก แนะนำข้อกฎหมายในกฎบัตรที่ 1 เพื่อเสริมสร้างสันติและเสถียรภาพของกลุ่มประเทศเหล่านี้ และสิ่งที่ผมเน้นในกฎบัตรนี้ได้แก่ “ความมั่นคงแข็งแรงของระบบคุณค่าประชาธิปไตย, การปกครองที่ดี, การไม่ยอมรับอำนาจนอกเหนือรัฐธรรมนูญและไม่เป็นประชาธิปไตยของรัฐบาล, ข้อระเบียบของกฎหมายที่ครอบคลุมถึงกฎหมายอารยะระหว่างประเทศ และการเคารพต่อสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพพื้นฐาน
ขณะที่ส่วนหนึ่งของพวกเราในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ยังไม่เปิดรับประชาธิปไตยในปัจจุบัน เขาเข้าใจว่าเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ต้องดำเนินการในกาลข้างหน้า อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อยที่คุณค่าประชาธิปไตยจะฝังรากในภูมิภาคของเรา (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้) เหมือนดั่งที่เป็นอยู่ในยุโรปวันนี้ กระนั้นก็ตาม ทิศทางในอนาคตของเราก็ชัดเจน
ประชาธิปไตยไม่ใช่สิ่งที่ฟุ่มเฟือยอีกต่อไปในภูมิภาคของเรา แต่เป็นสิ่งจำเป็น เราต้องการประชาธิปไตยที่จะสร้างความเชื่อมั่นให้เราเมื่อมีวิกฤติเกิดขึ้น– ซึ่งมันมักจะเกิดขึ้นบ่อยๆ และเพื่อให้สถาบันทางการเมือง และเศรษฐกิจในแต่ละประเทศของเราเข้มแข็งพอที่จะทำงานร่วมกันเพื่อหาทางออกอย่างมีเสถียรภาพ
อย่างไรก็ตาม มันแทบจะไม่มีเหตุผลเลยที่จะหาความร่วมมือทางเศรษฐกิจหรือไปใกล้ชิดกับประเทศที่มีเสถียรภาพอยู่บนความล้าหลังของประชาธิปไตย ไม่ว่าจะผ่านกติกา หรือผ่านการทำงานร่วมงานของปัจเจกชนในตลาดเสรีก็ตาม
และถ้าผมสามารถ…ขอให้ผมได้กล่าวสักเล็กน้อยเกี่ยวกับประเทศไทย
เหนือสิ่งอื่นใด ผมต้องการให้คุณทราบว่า ผมยังคงหวังอย่างแรงกล้าและยังมองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับอนาคตของประเทศผม ขอให้ผมได้อธิบายว่า ทำไมผมถึงรู้สึกแบบนี้…
ประเทศไทยมีสถาบันเกี่ยวกับประชาธิปไตยใน ค.ศ.1932 (2475) นับแต่นั้น เรามีรัฐธรรมนูญ 17 ฉบับ และผ่านมรสุมทางการเมืองมามากมาย รากแห่งประชาธิปไตยได้ลงหลักปักฐานแล้วอย่างแนบแน่น ท่ามกลางประชาชนชาวไทย ประชาชนทั่วประเทศยังคงต้องการที่จะเห็นผู้บริหารที่มีความรับชอบโดยตรงที่มาจากการเลือกตั้ง เขาเริ่มที่จะเข้าใจจุดเชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดระหว่างการพัฒนาเศรษฐกิจและประชาธิปไตย
เมื่อผมดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปี 2001 ประชาชน 12.5 ล้านคนในประเทศไทยยังอยู่ใต้เส้นความยากจน ในเดือนกันยายนที่ผ่านมา ตัวเลขนั้นได้ลดลดเหลือ 7.5 ล้านคน ซึ่งยังคงน้อยนิด แต่เรากำลังก้าวไปถูกทาง ถึงแม้เราเผชิญกับภัยพิบัติทางธรรมชาติครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์ นั่นคือ เหตุการณ์สินามิในปี 2004 แต่ผลิตภัณฑ์มวลรวม (GDP) ของประเทศไทยเพิ่มขึ้นเกือบ 50% ในรอบห้าปีที่ผ่านมา และเรามีสถานภาพเป็นประเทศเจ้าหนี้ หลังจากที่เราประสบปัญหาเศรษฐกิจพังทลายในปี 1997 เราสามารถจัดการจ่ายหนี้คืนไอเอมเอฟได้ก่อนกำหนดเวลาถึง 2 ปี เราดูแลและทำให้มั่นใจว่า คนยากจนในชนบทสามารถเข้าถึงทุนโดยการจัดตั้งกองทุนท้องถิ่นและให้สิทธิพวกเขาในการเข้ามาจัดการรายได้ของพวกเขาในแต่ละชุมชนท้องถิ่น และท้ายสุดเพิ่มการลงทุนต่างประเทศ
สิ่งที่กล่าวมานี้ บางทีจะทำให้คุณเข้าใจได้ว่าทำไมผมยังคงมองโลกในแง่ดีต่ออนาคตของประเทศผม ผมเชื่อมั่นว่า ความยืดหยุ่นของคนไทยจะฟื้นฟูความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจและทำให้มันคงอยู่ต่อไปทันทีที่ประชาธิปไตยหวนกลับสู่ประเทศไทย และผมเชื่ออย่างแรงกล้าว่า จิตใจที่ดีงาม อันเป็นลักษณะนิสัยของคนไทยจะสามารถทำให้ประเทศไทยอยู่ภายใต้บรรยากาศแห่งการสมานฉันท์ และการเป็นผู้นำที่มีเมตตาและพระปรีชาญาณของพระมหากษัตริย์อันเป็นที่เคารพรักของพวกเรา ผมรู้ว่าคนไทยทุกคนซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคนของในหลวงใน 60 ปีที่ครองราชย์และทรงงานเพื่อความอยู่ดี-กินดีของประเทศ
ไม่มีอะไรสามารถแสดงออกถึงความจงรักภักดีอย่างสุดซึ้งได้ดีกว่าการทำให้ประเทศชาติและประชาชนในประเทศหันหน้าเข้าหากันและทำงานร่วมกันเพื่อความเป็นอยู่ที่ดีในวันข้างหน้าของพวกเรา การฟื้นฟูประชาธิปไตยในไม่ช้าไม่นานจะเป็นตัวเร่งความก้าวหน้าในเรื่องนี้
และสำหรับทุกท่านในฐานะมิตรของเรา ผมรับรู้ว่า เมื่อครั้งที่เราตกอยู่ในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจในปี 1997 ท่านยืนอยู่ข้างเราและมีความอดทนกับเราบนเส้นทางแห่งการฟื้นฟูของเรา ท่านได้เห็นความยืดหยุ่น และการดำเนินการของเราที่ทำสภาพทางธุรกิจคืนสู่สภาวะปกติ และเราก็ทำได้จริงๆ เราทำได้ดีเกินกว่า ที่หลายๆคนคาดหวัง
ท้ายสุดนี้ ผมหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ณ ทางแยกสายใหม่นี้ เราจะเลือกเส้นทางที่ดีที่สุดเพื่อประเทศไทย
ขอบคุณมากสำหรับการฟัง และผมยินดีตอบทุกคำถาม
ที่มา: ประชาไท
Responses
By: ครูไทย on พฤศจิกายน 27, 2007
at 1:43 am
พลังเงียบคนนี้ยังรักท่านเหมือนเดิมใครไม่เข้าใจท่านแต่หนูเป็นคนหนึ่งที่เข้าใจเหตุการต่างๆอยากติดต่อกับท่านโดยตรงจังเลยดิฉันเปิดที่ทำงานก็ไม่ค่อยได้โดนบ๊อกหมดอยากให้ท่านช่วยคนไทยอีกสักครั้งเรารักท่านมากเรารู้ว่าท่านสละเวลาในครอบครัวมามากแล้วท่านคงอยากจะพักผ่อนบ้างอยากติดต่อทางตรงจะติดต่อได้ที่ไหน
By: ประชาชนคนไทยรักท่านอยู่ on พฤศจิกายน 27, 2007
at 5:14 am
ติดตามนโยบายและแนวคิดของอดีตหัวหน้าพรรค และหัวหน้าพรรคมานานแล้ว และก็สนับสนุนลงคะแนนให้มาตลอดและตลอดไป ขอให้ได้เสียงข้างมากท่วมท้น จัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียวให้ได้นะ
By: ภพ กทม. on พฤศจิกายน 27, 2007
at 5:19 am
กระผมในนามของคนไทยที่รัก…ท่านนายกทักษิณคนดีของทวีปเอเชีย…( และของโลก) ผมยืนยันว่าประชาชนรักท่านและรอท่านกลับมาบริหารประเทศไทย และเป็นตัวแทนของทวีปเอเชีย……..ครับ
By: คนรักประชาธิปไตย on พฤศจิกายน 27, 2007
at 10:26 pm
คนไทยทุกคนรักนายกทักษิณ มาก………..ๆ ครับ…..ๆ ๆ ๆ ๆ
By: 1234 on พฤศจิกายน 27, 2007
at 10:54 pm
ถ้า พรรคพลังประชาชน เป็นรัฐบาล อย่าลืมกำจัดพวกก่อรัฐปะหารนะคร๊าบ ช็คบิลให้หมดนะ จะเป็นกำลังใจช่วย โดยเฉพาะ 111 ท่านสู้ต่อไป
By: คนมหาชนะชัย on ธันวาคม 1, 2007
at 12:38 pm
ถ้าคนที่รักและชื่นชอบท่านทักษิณ โปรดช่วยกันประชาสัมพันธ์ให้เลือกพรรคพลังประชาชน เพิ่มเพียงวันละ 1 คน จนถึงวันเลือกตั้ง เท่านี้ก็สามารถจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียวได้แล้วครับ
By: ภพ กทม. on ธันวาคม 3, 2007
at 6:56 am
ถ้ารักทักษิณให้เลือกพลังประชาชน คนไหนก็ได้ขอให้เป็นพลังประชาชน เพราะเราต้องการช่วยให้ทักษิณกลับบ้าน
By: คนตาก on ธันวาคม 5, 2007
at 5:09 am
นายกทักษิณท่านนำพาประเทศเดินมาถูกทางแล้ว แต่มีทหาร/พวกม็อบ/ปะซาธิปัด โคตรโง่ไม่อยากให้ประเทศชาติเจริญ ท่านทักษิณมีคาวมเป็นผู้นำประเทศมากที่สุดในจำนวนนายกทั้ง 23 คน
By: คนอีสานรักนายกทักษิณ on ธันวาคม 6, 2007
at 2:54 am
เราคนหนึ่งล่ะ จะเลือกพลังประชาชนไม่ว่าบุคคลคนนั้นจะเป็นใคร เพราะเราก็ต้องการความยุติธรรมให้กับนายกทักษิณ
ตั้งแต่เรามีสิทธิในการเลือกตั้ง เราไม่เคยขายเสียง และไม่เคยเห็นมีใครมาซื้อเสียงแถวบ้านเรา
ทำไมต้องดูถูกประชาชนมากนะ ถึงพวกเรายากจนแต่พวกเราไม่ได้โง่
เรารู้ว่าไม่มีนายกคนไหน รักคนจนเท่านายกทักษิณอีกแล้ว
By: ยา on ธันวาคม 22, 2007
at 8:30 am
คนดีผีคุ้ม ทำความดี ความชั่วเทวดาเห็น มนุษย์เกิดจากส่วนประกอบดิน นำ ลม ไฟ เกิดแล้วก็ดับ แต่ชื่อเสียงคงอยู่
By: รักคนที่ปฏิษัติดีทุกคน on มกราคม 17, 2008
at 11:31 am
ปัจจุบันนี้ประเทศไทยเราเข้ายุคต์มืดอีแล้วหรือฝ่านตุลาการอันเป็นที่ให้ประชาชนยึดเป็นที่พึ่งทางยุติธรรมเพื่อการดำเนินชีวิตอย่างเป็นสุขของราษฎร์ต้องมาถูกฝ่ายบริหารมาออกกฎหมายสร้างอำนาจของตัวเองและพวกพ้องทั้งโคตร เอากฎหมายเลวๆมากดขี่ขมเหงประชาชนที่ไม่มีทางสู้ ให้ได้รับความเดือดร้อนขาดสิทธิเสรีภาพอย่างที่ไม่เคยมาก่อนทำอย่างไรจึงจะกวาดล้างพวกส.น.ข. ค.ต.ส หัวหน้าศาล ทั้ง สาม ศาลรวมถึงประธานศาลฎีกาด้วยถ้าพรรคการเมืองก็พรรคประชาปัตยื ทั้หมดนี้ร่วมกันทำให้ประเทศไทยขาดความชอบธรรมที่จะปกครองประทศ อาจนองเลือดในที่สุด พวกมันต้องใช้อาวุธมาฆ่าผู้บริสุทธิแน่นอน
By: ดินดี on มกราคม 17, 2008
at 12:48 pm
Congratulate with Pllangprachachon…….
Wish you are here Soon “Dr. Thaksin Shinawatra”
By: phimphat on กุมภาพันธ์ 2, 2008
at 1:15 am
สวัสดีค่ะ ท่านและครอบครัวคงสบายดีนะคะ ได้ติดตามข่าวคุณหญิงที่กลับมาเมืองไทยแล้วดีใจมาก ท่านเป็นคนรักครอบครัวและภรรยาของท่านกลับมาแล้วท่านคงกลับมาในไม่ช้า รู้สึกเหมือนครอบครัวของดิฉันกลับมาอีกครั้งหนึ่ง(ทึกทักเอาว่าครอบครัวท่านเป็นเสมือนครอบครัวตัวเองจากความรู้สึกน่ะค่ะ) ไม่ทราบว่าทำไมรู้สึกผูกพันกับท่านอย่างมากเคยเขียนmailขอความช่วยเหลือท่านในระฆังทองและก็ได้รับตอบกลับความช่วยเหลือนั้นโดยในทันทีภายใน 3 วัน ไม่เคยมีนายกคนใดมีนโยบายใส่ใจนาย ก. นาย ข. ซึ่งเป็นประชาชนธรรมดาคนหนึ่งถึงแม้จะถูกมองว่าประชานิยมแต่เป็นความจริงที่ทุกพรรคเวลานี้ก็เลือกที่จะสานต่อนโยบายท่าน ที่มีคนส่วนหนึ่งลุกขึ้นมาเดินขบวนเรียกร้องให้ท่านลาออก มีการปฏิวัติตามมา เป็นการแสดงให้เห็นว่าพวกเขากลัวเหลือเกินว่านับวันจะมีคนรักท่านมากขึ้นและมากขึ้นจนเกินกว่าที่ระบอบการเมืองเก่าๆที่มีทหารเป็นใหญ่สามารถควบคุมประเทศได้นั้นจะจบสิ้นลงโดยประชาชนอย่างแท้จริง และต่อไปจะไม่สามารถทำร้ายท่านได้ถ้าไม่รีบทำ ประเทศจึงหวนกลับมาเป็นการเมืองสมัย2500 อีกครั้งที่คนไทยขัดแย้งกันเองจากสังคมคนรวยและคนจน
อยากพูดคุยแลกเปลี่ยนความเห็นกับท่านเป็นความรู้ค่ะ และถือว่าเป็นเกียรติเหมือนคุยกับพ่อที่คงคอยแนะแนวทางที่ดีดีให้ได้ ทราบว่ามันยากมากที่จะได้รับโอกาสนั้น ท่านใดที่ได้อ่านข้อความนี้และทราบที่อยู่ที่ข้อความจะถึงท่าน กรุณาเถอะค่ะส่งข้อความนี้ให้ท่านได้อ่านบ้างถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับการตอบกลับก็ตาม
By: taksin fans on กุมภาพันธ์ 3, 2008
at 10:06 pm
I loosed my job just because I am on your side and I was born in Chiangmai.
By: Graivoot on กุมภาพันธ์ 5, 2008
at 11:27 pm
I ‘v been to marco polo gate way 3 time but never have my luck to ask 4 your help. I ‘v your phone number but I can’t call you . please come back 4 good,and stay 4ever, please put me back to live. My email is shevasavaz@thaimail.com
By: Graivoot on กุมภาพันธ์ 5, 2008
at 11:35 pm
เราอยากให้ท่านกลับประเทศไทยเร็ว ๆ เพราะที่หมู่บ้านทางภาคเหนือยาเสพติดเริ่มระบาดอีกแล้ว ตอนท่าน ทักษิณ เป็นนายยก เรื่องยาเสพติด แทบจะไม่มีเลย พี่ชายเราก็เคยติดยา เหมือนกับท่าน ชุปชีวิตใหม่ให้กับครอบครัวเรา เพราะครอบครัวเรา มีผู้ชายเพียงคนเดียว แต่ทุกวันนี้เราก็อยากจะตอบแทนบุญคุณของท่าน ทักษิณ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากมาย แค่คอยเป็นกำลังใจให้ท่าน สู้ ๆ และได้แต่อธิฐานให้ท่านชนะอุปสรรคทุกสิ่งทุกอย่างและคนที่คิดไม่ดีกับ ท่าน ทักษิณ ก็ขอให้พวกเขาแพ้ภัยตัวเองเถอะ
อยากจะบอก ท่านว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามเราจะอยู่ข้างท่านตลอดไป รักและเคารพท่านเสมอ (Shadow)
By: pasuta on กุมภาพันธ์ 7, 2008
at 1:18 am
สวัสดีค่ะ
ท่านสบายดีไหมค่ะ ตอนนี้อากาศเย็นรักษาสุขภาพนะค่ะอยากให้ท่านกลับมาเมืองไทยเร็วๆ อยากให้ท่านได้มาอยู่กับครอบครัวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ตอนนี้ยาเสพติดระบาดหนักมากค่ะคนไทยจำนวนไม่น้อยที่ยังคิดถึงท่าน และเป็นกำลังใจให้ท่านเสมอ
ถึงท่านจะอยู่ต่างประเทศเราก็ยังคิดว่าท่านเป็นนายกในใจของเราเสมอขอให้คุณพระศรีรัตนตรัยคุ้มครองท่านให้ผ่านพ้นอุปสรรคและใครที่คิดร้ายต่อท่านขอให้พ่ายแพ้ต่อท่านและขอให้ท่านได้กลับมาเมืองไทยเร็วๆ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ
By: maam on กุมภาพันธ์ 12, 2008
at 8:59 pm
มีทางไหนที่ทำให้คุณทักษิณกลับมาบริหารประเทศบ้าง
ประชาชน ยากจนลง จะตายกันอยู่แล้วน่ะท่าน…….กลับมาช่วยที
มีท่านเท่านั้นแหละที่จะแก้ปัญหาให้ประเทศไทยได้อย่างแท้จริง
ท่านมีทั้งวิสัยทัศน์ ทั้งยุทธวิธีทางการทหาร ทั้งเป็นผู้ชำนาญเรื่องเศรษฐกิจ และการต่อรอง
ทำไมน้อ…คนเก่งๆมีความสามารถจึงอยู่ช่วยประเทศไทยไม่ได้นาน
ทำไมน้อคนที่ดี…..จึงมักแพ้คนที่ไม่ดีแถมเป็นพวกคนโง่และอวดฉลาดด้วย
By: fantasticthai on มิถุนายน 3, 2008
at 1:00 pm
ตอนนี้พวกพันทมารกำลังใช้วิธีเดียวกันกับสมัยของท่านอีกแล้ว
ท่านคิดว่าจะแก้เหตุการณ์อย่างนี้แบบใด ทำไมจึงปล่อยให้คนเพียง
ไม่กี่คนออกมาขับไล่รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งเพราะประชาชน
ส่วนใหญ่เลือกเขาแต่พวกพันทมารก็ยังทำแบบเดิม
By: เบือการเมืองแบบนี้ on มิถุนายน 5, 2008
at 11:41 pm
เรียน
ท่านนายกทักษิณ ชินวัตร ดิฉันอยากติดต่อท่านมาก ๆ ทำอย่างไรถึงจะติดต่อได้ค่ะ
ถ้าใครรู้ช่วยส่งเมล์มาบ้างนะค่ะ
ตอนนี้ท่านเป็นอย่างไรบ้างค่ะ ดิฉันเป็นห่วง ค่ะ
By: นิรนาม on มิถุนายน 6, 2008
at 4:58 am
เรียน ท่านนายกทักษิณ
กระผมแม้ว่าจะไม่ได้เป็นสมาชิกพรรคใดๆ แต่กระผมก็รักและศรัทธาในตัวท่านและพรรค ท่านเก่ง ฉลาด วิสัยทัศน์กว้างไกล ท่านได้ทำให้ประเทศชาติเจริญรุ่งเรือง ดีเด่นในเวทีโลกได้ดีเสมอมา เก่งเกินกว่าที่จะหาใครมาทดแทนท่านได้ในยุคนี้ เก่งเกินไปจนพวกเต่าพันปีคิดและพัฒนาไม่ทันท่าน จึงใช้วิธีสกปรกหาเหตุให้ท่านออกจากอำนาจ ความดีนี้ของท่านยังคงอยู่ แต่ไอ้พวกเต่าพันปีอยู่อีกไม่กี่ปีก็ตาย จะทำให้แผ่นดินของไทยสูงขึ้นอีกเยอะเลย ขอใหท่านและครอบครัวมีแต่ความสุข ความเจริญนับแต่นี้อีกต่อไป ความดีที่ท่านได้สร้างไว้ให้กับบ้านนี้เมืองนี้ จะเป็นเกราะป้องกันและคุ้มครองให้ท่านและครอบครัวผ่านพ้นอุปสรรคเหล่านี้ไปได้ด้วยดี กลับมายิ่งใหญ่ในความดีนี้อีกครั้งนะครับ
อีกเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะให้ท่านแก้ไขนอกจากเรื่องเศรษฐกิจในวันนี้ ท่านทำได้แน่นอน คือสมาคมฟุตบอล ทีมงาน นักแตะ และวิธีการเล่นที่ยังเป็นแบบไทยๆ เชื่องช้า เฉื่อยชา ขาดวิสัยทัศน์ จนตกต่ำจนถึงวันนี้ มันต้องใช้ทีมงานมืออาชีพระดับโลกมาทำ ต้องขึ้นเร็วลงเร็ว จ่ายและยิงเร็วอย่างมีแบบแผน ถึงวันนั้นฟุตบอลไทยจะยิ่งใหญ๋ไปพร้อมความดีที่ยิ่งใหญ่อีกครั้ง นะครับท่าน
By: tuk on มิถุนายน 8, 2008
at 9:42 pm
กราบเรียนท่านนายกฯทักษิน
ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่รักและเคารพท่านเสมอมาท่านเป็นนายกรัฐมนตรีในฝันของกระผมและเป็นนายกฯในฝันของประเทศไทยโครงการต่างๆของท่านล้วนแล้วแต่เป็นประโยชน์แก่ประชาชนชาวไทยโดยส่วนรวมทั้งสิ้นไม่ว่าจะเป็นโครงการ30บาทรักษาทุกโรคโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ โครงการปราบปรามยาเสพติดโครงการหวยบนดิน โครงการยางพาราที่สามารถทำให้ราคายางสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์ ทุกโครงการล้วนนำพาให้ประชาชนระดับรากหญ้าสามารถลืมตาอ้าปากได้ทั้งสิ้นและสามรถนำพาเศรฐกิจของชาติเจริญรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว ฯ เคยมีผู้นำตนไหนบ้างที่กล้านำความรู้ภูมิปัญญาของชาวบ้านเอาออกมาขายเอาออกมาอวดชาวโลกให้ได้รับรู้ว่าคนไทยก็มีดีไม่มีผู้นำคนไหนที่ยอมให้คนจนๆได้มีโอกาศรำรวยกับเขาบ้างมีแต่จะกดหัวเอาไว้ แม้แต่ราคายางก็ไม่มีใครทำได้อย่างท่านหรืออาจจะมีแต่ไม่ทำเพราะมัวแต่คิดถึงประโยชน์ส่วนตนมากกว่าประโยชน์ส่วนรวม ผมไม่เคยรู้จักท่านแต่ผมก็รักและเทอดทูนท่านและสนับสนุนท่านอยู่ตลอดเวลาถึงผมจะเป็นข้าราชการตัวเล็กๆคนหนึ่งผมก็จะสนับสนุนท่านอยู่ตลอดไปและจะสั่งสอนลูกหลานให้รักและเคารพท่านอย่างที่ผมเป็น
By: ณรงค์ศักดิ์ เจริญวัฒนะ on มิถุนายน 27, 2008
at 7:32 am
ผมชอบแนวคิดและนโยบายของท่านทักษิณ(คุณแม้ว)มากเลยครับ ผมอยากทำงานเป็รลูกน้องท่านทักษิณมากเลยครับ
หากถ้าคิดว่ามีตำแหน่งงานทีเหมาะสมแก่ผมรวบกวนช่วยติดต่อ
มาทางเมล์หรือโทรทัพท์ก็ตามท่านสะดวกแหกไม่มี
0840461555 ดุลครับ
By: ดุลย์ on มิถุนายน 28, 2008
at 7:37 am
ท่านทักษิณ เป็นผู้นำที่ดิฉัน ชอบมากที่สุด ขอให้ท่านมีความสุขกับครอบครัวที่อบอุ่น
By: กัญญา on กรกฎาคม 4, 2008
at 4:44 am
